Ryszard Maciejkianiec

(...) z chwilą powołania warszawskiej „Wspólnoty”, przymiotnik „polska” w oficjalnej nazwie od lat przez nas nie jest używany, bowiem jest raczej urągowiskiem wobec polskich i ogólnoludzkich wartości,  kultury, wobec elementarnej porządności i uczciwości. To po objęciu stanowiska przez A. Stelmachowskiego i jego wspólnotowego otoczenia rozpoczęło się naginanie Konstytucji do potrzeb tej warszawskiej zorganizowanej wspólnoty, inwigilowanie i manipulowanie środowiskami Polaków na świecie, ukierunkowywanie ich, szczególnie na Wschodzie, nie na pracę, a  na prowokacje i walki w krajach zamieszkania. Komu tak naprawdę służy ta organizacja wyraźnie dowodzi przyjazd w sierpniu 1999 roku A. Stelmachowskiego do Wilna, aby  bronić Leona Jankielewicza, sekretarza KC zdelegalizowanej na Litwie komunistycznej partii Związku Sowieckiego,  który nigdy jakiejkolwiek działalności polonijnej nie prowadził. Próbowano przy tym wciągnąć do jego obrony nawet Polonię Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Nie skutecznie, na szczęście, tylko dzięki naszej interwencji. Dlatego następny na prośbę apel o łaskę dla sekretarza KC, opublikowany w „Gazecie Wyborczej”, a podpisany przez Marka Edelmana, Jerzego Giedrojcia, Jacka Kuronia, Adama Michnika, Jana Nowaka – Jeziorańskiego i Jana Widackiego przy braku poparcia ze strony Polonii wyglądał co najmniej żałośnie. Również  z warszawskiej „Wspólnoty” sterowano prowokacjami, aby rozbić środowisko polskie na Litwie i udzielano wsparcia działaczom Akcji Wyborczej, którzy napadali na legalny Związek Polaków, by pomóc „Wspólnocie” ukryć wielomilionowe nadużycia przy budowie Domu Polskiego w Wilnie. Przykłady można mnożyć i mnożyć, a pracujący tam nadal „dla dobra Polaków” malwersanci i prowokatorzy jedynie dowodzą, że prowokacji wobec środowisk polskich w krajach ich zamieszkania należy oczekiwać również w przyszłości.

Niestety – tacy ludzie działali i będą działać w otoczeniu sobie podobnych, takimi się będą otaczać i takimi się będą wspierać. Zresztą odpowiedź na to, po co powstała warszawska „Wspólnota” i kto ją kierował można bez większego trudu odnaleźć między wierszami dzieła „Lech Wałęsa a SB. Przyczynek do biografii”.

Na szczęście w tej sprawie przejrzeliśmy na oczy przed ponad dziesięciu laty, co pozwoliło po części uratować część środowiska Polaków na Litwie przed zniwelowaniem do poziomu agentów tej warszawskiej zorganizowanej grupy (...).

Napisane w NaszCzas

(...) Z jednym tylko można się zgodzić, iż Akcję Wyborczą rzeczywiście krytykować już nie warto - jej metodami działania, łamaniem praw człowieka i obywatela, marnotrawieniem środków budżetowych i nadużyciami, w tym przy przeprowadzaniu reformy rolnej, powinny się zająć instytucje praworządności. Nawet w miarę uważny obserwator nie może nie dostrzec w działalności tej zamkniętej hałastry, osaczającej polską ludność na Ziemi Wileńskiej, oznak przestępczej grupy, formalnie występującej jako partia polityczna.

Zresztą o jakim postępie i demokracji pod Wilnem może być mowa, jeżeli w rejonie wileńskim, przedstawianym na świat jako ostoja polskości, niepodzielnie rządzi siedemdziesięcioletni dyrektor administracji, który w sowieckich czasach był sekretarzem partyjnego komitetu w sławetnym więzieniu na Łukiszkach (!?), a w parze z nim występuje mer mająca ośmioletnie wykształcenie i kurs buchalteryjny na Białorusi, a która do objęcia stanowiska z partyjnego klucza była znana lokalnie jako śpiewaczka pogrzebowa i z niewybrednych wypadów przeciwko polskiej szkole im. Wł. Syrokomli w Wilnie.

Dziś zlanie się tej rządzącej metodami bezprawia grupy z postkomunistycznymi pismami "Kurier Wileński", "Magazyn Wileński", "Tygodnik Wileńszczyzny" oraz radiem "Znad Wilii", finansowanymi z Polski, przy wydatnym wsparciu TV "Polonia" i przy aktywnym udziale polskiej placówki dyplomatycznej w Wilnie stanowi nowe jakościowo, szczególne niekorzystne dla polskiego społeczeństwa na Litwie zjawisko, określane przez znawców tematu jako terroryzm informacyjny, kiedy to mieszkająca na niewielkim terenie w zwartym skupisku, trzymana w zamknięciu, nie przygotowana do zmian, o niewystarczającym poziomie wykształcenia mniejszościowa grupa ludności jest poddana jednostronnej, niezwykle skoncentrowanej propagandzie. W jej wyniku ludność polska w wielu wypadkach traci orientację rzeczywistości, perspektywy i moralną, myląc dobro ze złem, uważając swoich gnębicieli i skorumpowanych do szpiku kości postsowieckich urzędników oraz sowieckich siepaczy za zbawców i obrońców.

Nie dostrzegać i nie alarmować opinię publiczną o zagrożeniach, które stąd wynikają dla polskiego społeczeństwa na Litwie nie można. Tym bardziej, że ci sami działacze w celu swego promowania wyrafinowanie sięgają również do uczuć religijnych, rozpowszechniając propagandowe materiały nawet w czasie Mszy św. W tych warunkach budowa obywatelskiego społeczeństwa przebiega nazbyt powolnie, pozbawiając Polaków na Litwie atutów, wynikających z poczucia bycia obywatelem.

Pisząc o naszym dziś nie sposób pominąć w tym roli Polski, która bezpośrednio, systematycznie i stale interweniuje w polskie środowisko na Litwie na niezrozumiałej zasadzie i w sposób sprzeczny z własną Konstytucją, nie chcąc przyjąć do świadomości, że Polacy na Litwie są obywatelami Litwy.

Zresztą obserwując od lat stosunki Polska - Polacy na świecie odnosi się wrażenie, że Polonia i Polacy na Wschodzie stali się łupem politycznym A. Stelmachowskiego i jego otoczenia w wyniku porozumienia przy "okrągłym stole", i dlatego polityka polonijna jest kształtowana tą grupą wyłącznie w interesie własnym, a nie Polonii i Polaków na świecie i nie ma nic wspólnego z polityką czy interesem państwa, a już tym bardziej jest sprzeczna z interesem krajów zamieszkania ludności polskiej.

Dziś wobec społeczeństwa polskiego na Litwie jednoznacznie jest stosowana taktyka manipulowania, osaczenia oraz dosłownego zalewania niezdrową propagandą, aby utrzymywać je w sytuacji niepewności jutra oraz permanentnego konfliktu ze środowiskiem litewskim, który zawsze można rozdmuchać na potrzeby celów politycznych. Realizując ten interes grupowy i mając możność w ten sposób niezgodnie z prawem i Konstytucją poprzez Senat pobierać co roku dziesiątki mln zł., A Stelmachowski i kierowana przezeń "Wspólnota" nie przebiera w środkach i najbrudniejszych metodach w celu utrzymania tego stanu, o czym przekonaliśmy się na własnej skórze. Każdy, nawet najmniejszy zdrowy odruch, który mógłby przynieść wewnętrzne wyzwolenie Polakom na Litwie, jest niszczony już w zarodku. I czy u władzy jest Kwaśniewski, senatem kieruje Pastusiak, a Fundacją Samborski, czy jak obecnie ludzie PiSu - Kaczyński, Borysewicz i Turzański. Jeżeli dla przykładu "komuna" stosowała wobec nas szykany i pułapki zadłużeniowe, to w okresie rządów ekipy mającej w tytule Prawo i Sprawiedliwość bez słowa informacji, od razu po objęciu władzy na podstawie donosów pupili A. Stelmachowskiego kapturowo przyjęła decyzję o zaprzestaniu wspierania naszego pisma, wydawanego na trzy kraje i mającego wtedy szesnastoletni dorobek, przerzucając wygospodarowane środki dla pism postkomunistycznych.

Właśnie te podwójne standardy są najbardziej trudne do zrozumienia. W Polsce PiS rzekomo walczy z postkomuną, chce przeprowadzić lustrację, zabrania demonstracji, używając starej terminologii, "zboczeńcom". Wśród Polaków na Litwie te trzy kategorie osób akurat na odwrót - są popierane, niezwykle promowane, wręcz hołubione przez polską placówkę dyplomatyczną i polityków z Polski.

Głośny dziś temat otwarcia filii Białostockiego Uniwersytetu również "dobrze się wpisuje" w ramy polityki izolowania i manipulowania polskim społeczeństwem. W tym wypadku naszą przyszłością - bo młodzieżą. Gdyby Polsce rzeczywiście chodziło o podniesienie poziomu wykształcenia i oświecenia ludności polskiej na Litwie, to oczywiście by zadbano, aby do Wilna wkroczyła renomowana uczelnia. Do izolowania i uzależniania młodzieży - białostocka uczelnia, sama niepewna swego jutra - pasuje jak ulał (...)   Nasz Czas 6/2007 (700).

To rzeczywisty bandzior. Uniknal lustracji i niszczy wszystko co polskie. Patrz zalaczniki.
Bernard.

zał.1.:

Polacy na Litwie - między obywatelstwem kraju  zamieszkania i "pomocą" Polski

Ryszard Maciejkianiec 

Litwa

- (...) Cieszy fakt, że wreszcie po dziewiętnastu latach, w pomagdalenkowej Polsce, ktoś odważył się zwrócić uwagę na sprzeniewierzane przez Senat i Wspólnotę Polską setki milionów złotych pochodzących z kieszeni polskich podatników. Wymienione powyżej kwoty, wydatkowane na pomoc borykającej się z "nedzą"(?!) Polonii wskazują, iż przez te wszystkie lata na wspieranie aktywności wielu niezlustrowanych pseudoreprezentantów tzw. Polonii zorganizowanej, często wywodzących się w prostej linii z agentów i donosicieli infiltrujących środowiska polonijne od 1944 roku i wspieranych przez napływających z PRL-u złodziei, kombinatorów, handlarzy, cinkciarzy i kryminalistów, wydano ponad miliardy polskich złotych. Miliardy złotych wyciągane są z budżetu państwa podnoszącego się z komunistycznej, politycznej i gospodarczej ruiny. Najwyższy czas, aby ten proceder zakończyć, najwyższy czas odsunąć "ryje od koryta". Zbyt kosztowne jest dla naszej Ojczyzny, wspieranie bolszewii na Uchodźctwie, której lewą nogę od 1992 roku wzmacniają jej "Wspólnicy" w Polsce.Pełnym szacunkiem darzę tych Polaków, którzy mieszkając poza krajem bezinteresownie poświecają swój czas na krzewienie polskiej kultury, języka, tradycji i czynią to pracą własnych rąk. Chylę głowę przed tymi wyrobnikami pracy społecznej. Natomiast niechęć i niesmak czuję, gdy wyciąga się do Polski ręce po pieniądze, wiesza medale z najwyższymi odznaczeniami państwowymi na piersiach rozmaitych prezesów, podczas gdy prawdziwi społecznicy odchodzą w zapomnieniu.Kto za tym stoi Głównymi sponsorami zbolszewicowanej Polonii były "niedoinformowane" kolejne rządy RP i przymykający na ten proceder oczy, Senat. To te gremia nakłaniał do często bezsensownych i niczym nieuzasadnionych wydatków 83- letni profesor Andrzej Stelmachowski, prezes Stowarzyszenia Wspólnota Polska, manipulowany umiejętnie przez swoich asystentów i doradców. Zainteresowanym polecam zapisy stenograficzne z posiedzeń Komisji Spraw Emigracji i Łączności z Polakami za Granicą z lat 1997-2007, szczególnie zapisy nr 42(8.12.2005), 63(22.12.2005), 75 (6.01.2006) http://www.senat.gov.pl/k6/kom/index.htm Warto przypomnieć, że prof. Stelmachowski był jednym z inicjatorów Okrągłego Stołu, za co magdalenkowi biesiadnicy wynagrodzili go wyniesieniem na stołek marszałkowski Senatu RP. W latach 1989-1991, gdy jego akcje nieco spadły, w rządzie Olszewskiego objął on stanowisko ministra kultury, a od 1992 jest prezesem “Stowarzyszenia Wspólnota Polska" w Warszawie. Od tego czasu trwa marnotrawienie polskich pieniędzy i wydawanie ich często niezgodnie z interesem polskiego państwa i Polonii. "Wspólnota Polska" dzieckiem niezlustrowanej dyplomacji i Okrągłego StołuUtworzona na fali pomagdalenkowych politycznych deformacji "Wspólnota Polska" uzasadniała konieczność swojego istnienia fobią Polonii wobec polskich placówek dyplomatycznych. To, że środowiska polonijne miały podstawy nie ufać reprezentantom Moskwy w polskich ambasadach, choćby z racji prowadzonej przez te placówki przez pół wieku infiltracji, inwigilacji, dezinformacji i dezintergacji Polonii, zupełnie nie docierało do kolejnych pomagdalenkowych ministrów i szefów MSZ. ( htt:// www.videofact.com/polska/robocze%20today/cenckiewicz_sb_poloniahtlm ).Niemal wszystkie placówki dyplomatyczne: ambasady, konsulaty i izby handlowe przed 1989 rokiem były obsadzone przez "fachowców", którzy swoje kwalifikacje zdobywali w Akademii Nauk Społecznych przy KC PZPR i kontrolowanej, przez KGB i GRU, moskiewskiej akademii dyplomatycznej MGIOMO. Byli oni rekrutowani do pracy w dyplomacji przez tajne służby i wywodzili się z pezetpeerowskich aparatczyków, lektorów KW i KC PZPR, działaczy Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, ZMS-ów, politruków stanu wojennego, potomków rozmaitych maści i odcieni sekretarzy komunistycznych partii i stronnictw sojuszniczych, z dziatwy oficerów stalinowskiej informacji wojskowej, LWP, SB i MO oraz służby więziennej ( K.Górecki MSZ Cimoszewicza, czyli raz zdobytej władzy nie oddamy nigdy, "Gazeta Polska, 2005, M. Krajewska, " Co odzyskaliśmy w MSZ, czyli Jurassic Park – i Dudek", Niezależna Gazeta Polska, wrzesień 2006) (...).

Wspólnie okradana Polska i Polonia?Te same organizacje, ta sama strategia i ta sama gra. Pojawiają się nowe, bezsensowne propagandowe incjatywy np. program wspierania aktywności zawodowej i gospodarczej w środowiskach polonijnych, akademickie spotkanie polonijne w Portugalii, program rozwoju organizacji młodzieżowych, harcerstwa i polonijnego sportu, plener malarski w Karpaczu i wspieranie Towarzystwa Miłośników Mazurka Dąbrowskiego.W kuluarach Senatu rozpowszechniane są złowieszcze wieści o braku zainteresowania działalnością "starych", wiecznie skłóconych organizacji polonijnych. Nie pamiętają szanowni senatorowie i posłowie, że skłócenie to jest efektem skutecznych działań dezintegrujacych, jakim poddawano Polonię przez 60 lat. Nic dziwnego, że nieufne wobec dzieci PRL-u środowiska i organizacje nie były ani przyjazne, ani specjalnie atrakcyjne (polska wieś tańczy i śpiewa) dla nowej emigracji z lat 80.W świetle powyżej przedstawionych faktów wydaje się, że w obecnej sytuacji najkorzystniejszym dla Polonii rozwiązaniem byłoby odcięcie Senatu od polonijnej kasy i likwidacja Stowarzyszenia "Wspólnota Polska" (...) .  Nasz Czas 2/2007 (696)