vide: video

ICE 16 Franfurt am Main - Brüssel 1. Oktober in Brüssel Akt 2, scena ostatnia. Uwe jedzie do Brukseli

Dodany przez sowa

„Man muss uns nicht fürchten,
wir stellen keine Gebietsansprüche
oder wollen den Staat
in dem wir leben destabilisieren.

Wir leben in europäischen Regionen
und wir wollen, dass es diesen Regionen geht gut.
Man sollte uns nicht als Gefahr, sondern
als Potential zur Entwicklung dieser Regionen sehen“.

Jadę 1 października zgodnie z wysłaną zapowiedzią mailem
nie czekając na zgodę, czy zatwierdzenie od nikogo
a Bramerowi nic do tego
bo on nie otwiera tu bram do niczego,

choć chciałby uchodzić za takiego
i nagrywa wszystko, co mówię a przy tym wydzwania,
puszcza SMY-y pod stołem, puszcza karteczki,
co może potwierdzić Mr. Dubbing.

"Nie trzeba się nas bać,
bo nie stawiamy żądań terytorialnych
i nie chcemy destabilizować krajów
w których żyjemy,

lecz jednocześnie mówimy, że żyjemy w regionach
i stawiamy na nasze powodzenie w tych regionach.
Nie trzeba więc patrzeć na nas jak na coś niebezpiecznego,
lecz jak na potencjał służący do rozwoju tych regionów".

Tak powiedział prezydent FUEV, a mnie chodzi tylko o to
że przed laty musiałem opuścić ze względów politycznych swój kraj,
moją polską Ojczyznę Polskę i chciałbym do niej na starość móc wracać,
a regiony to przecież taka tylko nie do ustalenia rzecz,

bo biurokracja zalicza Radomskie raz do regionu Kieleckiego
innym zaś razem to jest znów Mazowsze, a dla mnie
Bez Kielecczyzny nie byłoby Ojczyzny - święta prawda,
więc wracam myślą i sercem na Mazowsze,

gdzie takich jak ja dochowało się jeszcze wielu mimo terroru,
który szaleje jak szalał żydokomunistyczny kahał,
więc trzeba nam z tym właśnie coś mądrego zrobić, żeby móc
po Bożemu we własnej Ojczyźnie żyć, a piekło regionów zostawić innym.

(Koniec Aktu II.)

http://zgoda.blox.pl/html/1310721,262146,21.html?592392

Klasyfikacja:
Znaczniki: Brüssel, FUEN, FUEV, Uwe, sowa
Widoki: 4
Lokalizacja: Brüssel, hotel conrad (Pokaż mapę)
Udostępnij Dodaj do Ulubionych  

Idealist

Maciej Demaskator

21. September

 

(...) niebawem pracownicy dyplomatycznych placówek Polski, w większości byli współpracownicy UB (filia sowieckiego KGB), przeważnie wychowani w Moskwie i nie poddani lustracji, zaczną demonstracyjnie formować w krajach urzędowania z obywateli – Polaków w odbiorze większościowych społeczeństw krajów zamieszkania „piąte kolumny”, poprzez wydawanie tzw. Kart Polaka, aby móc te mniejszościowe społeczeństwa dzielić, inwigilować i manipulować. Jak stwierdził dla prasy konsul RP z Grodna – z każdym „kandydatem na Polaka” mają w zamiarze rozmawiać godzinę. Do przewidzenia, że nie o pogodzie, a raczej o nastrojach, niechęciach, możliwościach wykorzystania do pobudzania konfliktów, jako informatorów i konfidentów. W Wilnie – w szczególności, gdzie ambasadorowi i konsulowi delikatnie mówiąc na twarzy napisane, kim tak naprawdę są. Zresztą już przed dwoma laty aktualny prezydent Polski L. Kaczyński głośno publicznie oświadczał, iż ambasador w Wilnie powinien być natychmiast odwołany w związku z jego powiązaniem z przestępczym światem. A jednak urzęduje nadal i będzie „nobilitował” do tytułu „Polaka”.

Wilno więc będzie „wzorcowym” miejscem wydawania tzw. Kart Polaka. A to również z tego powodu, że będzie je wydawał ambasador, który swoją działalność dyplomatyczną w czasach sowieckich rozpoczął w Moskwie, gdzie się kształcił w Moskiewskim Instytucie sowieckiej dyplomacji, a rekomendacje kogo uznać za Polaka, a kogo nie uznać – będzie wydawał też oblubieniec Moskwy – jedyny wśród Polaków na Wschodzie wychowanek Moskiewskiej Akademii Politycznej przy CK KPSS, wieloletni pracownik „Czerwonego Sztandaru”, wmontowany via Warszawa na „prezydenta” tutejszych Polaków. Jaki więc w tej sytuacji można przytoczyć argument wobec zarzutów, że Polacy są promoskiewscy?

Inna rzecz, komu zebrana informacja w czasie godzinnych rozmów będzie służyła i do jakiego będzie kierowana kraju – я не знаю.

Jest to w sumie jeszcze jeden z propagandowych podrygów, charakterystycznych dla okrągłostołowej III RP – za 20 ostatnich lat, kiedy Polska rzekomo była niepodległa – nikt nawet nie poruszył tematu rozwiązania prawno – moralnego problemu pozostawionych poza Polską kilku milionów obywateli, którzy aktu konstytucyjnego samozrzeczenia się przecież nie dokonali. A dziś, w XXI wieku namiastka ze szczodrych rąk UB w postaci Karty Polaka! Kto więc nie ma szacunku wobec siebie i kraju zamieszkania – niech to bierze z rąk moskiewskich wychowanków.

Zresztą jeżeli bez emocji przeanalizować „pomoc”, która przez minione lata z Polski przychodziła – była to głównie taka, która była wygodna jakiejś tam zorganizowanej grupie w Polsce, w szczególności dla warszawskiej „Wspólnoty”; zniewalała, bo była przekazywana niezgodnie z prawem i Konstytucją tego kraju, prowadziła do konfrontacji w krajach zamieszkania i – na której „patriotyczni ofiarodawcy” mogli zrobić dobry szwindel. I zawsze z niej sterczały uszy Stelmachowskiego, kontynuującego swoje perfidne metody działania jeszcze od „okrągłego stołu”. I tak widocznie będzie trwało jeszcze długo.

Dlatego, w związku z powyższym, zachęcamy do wydawania i czytania dobrych książek (...)