ANGORA, Wochenblatt auf polnisch, Dortmund - Głos Polski, Pismo dla Polaków w RFN, Recklinghausen - KURIER, Hamburg - SOWA, YES-Poland, mmagazyn europejski, Frankfurt am Main
|
Blog > Komentarze do wpisu
Czy ty chcesz, córko, pomawiać cadyka o antysemityzm?
 O
Polakach żyjących na stałe w Niemczech, a nie o mniejszości żydów
polskojęzycznych osiadłych nad Renem i Menem, pod których to grupę
Krzysztof Skubiszewski jawnie skroił, czy też sprokurował jeden i drugi
artykuł w Traktacie podpisanym 17 czerwca 1991 roku, o który to traktat
rozbiło się tyle polskich łez. A to dlatego, że najpierw pominięto
mniejszość polską w tekście traktatu, potem zaś postawiono na wygodny
mechanizm, sprawdzony w interesach: zamast z Polakami, autentycznymi
przedstawicielami Polonii w Niemczech, rozmawiano z wygodnymi
osobnikami, przeważnie żydowskiego pochodzenia, którzy zakładali różne
Rady Polskie w Niemczech, fikcyjne, kabaretowe stowarzyszenia, jak 15
rzekomych stowarzyszeń w jednym mieszkaniu w Saarbrücken, czy tzw.
Konvent Organizacji Polskich, o którym wspomina załączona przez Pana
notatka. A który to Konwent nie jest żadnym podmiotem prawa, żadną
organizacją, nie ma statutu, żadnych składek, żadnego konta w banku.
Nie może żaden Polak sie do tego Konventu zapisać, żeby działać i
kontrolować to ciało, bo to nie jest żadna demokratyczna organizacja,
ale jest to zwykła banda złoczyńców, którą były agent
żydokomunistycznych służb specjalnych Andrzej Byrt (ostatnio na
posadzie ambasadora RP w RFN, odpowiedzialny za podpisanie kryminalnej
umowy o budowę tzw. wirtualnej ambasady, Rzeczpospolita też o tym
informowała) powołał sobie - z kilku osobników żydowskiego pochodzenia
i osób świadomie współpracujących z ujawnionym już agentem
komunistycznych służb specjalnych - w celu kasowania pomocy finansowej,
którą rządy RFN i RP zobowiązały się w traktacie z 17.6.1991 roku
udzielać zorganizowanym grupom mniejszości polskiej w Niemczech.
Zostało to wyrażone expresis verbis przez 5 osób, które spisały na
papierze swój zamiar, weszły w skład tego sprzysiężenia.  Droga
Sowo, bardzo lubię zwierzęta. Przyznam, że często bardziej niż ludzi.
Ludzi lubię tak sobie, oceniam indywidualnie. I nie ma dla mnie
najmniejszej różnicy między Polakiem, Żydem, Palestyńczykiem, Hindusem,
Francuzem, NIgeryjczykiem czy Niemcem. Mam gorącą proisbę o
nieprzesyłanie do mnie tresci rasistowskich oraz o nienawracanie mnie
na ksenofobiczne tory. Jestem tym równie niezainteresowana jak wizytą
świadków Jehowy. Obiecuje wzajemność. Pozdrawiam Ola Czy ty chcesz, córko, pomawiać cadyka o antysemityzm?
Nie wysiliłaś się, żeby wejść do internetu, zapoznać się z treściami, które zostały Ci podane na tacy, zaawizowane jak wiedza, która sam do głowy nie wleci; przykro mi, że na podstawie tytułu książki wyciągasz konsekwencje zbyt daleko idące. Pomawiasz nieznaną Ci osobę o takie banalności jak niechęć intuicyjna do antysemitów. Oczywiście, że masz racje, że nie ma różnicy między Polakiem a Arabem, ale w Niemczech nie ma Arabów, którzy podają się za Polaków. Są ludzie żydowskiego pochodzenia narodowego i oni odbierają całość pomocy finansowej rządu RFN przeznaczanej na realizację traktatu z 17.6.1991. podając się za Polaków (taki np. polak z kolońskiej Gminy żydowskiej Michael Weintraub i inni). Czy potrafisz sobie wyobrazić, żeby w Polsce jakaś banda polskich osobników podawała się za żydów tylko po to, żeby skasować całość pieniędzy przeznaczonych przez rządy Kaczyńskiego i Tuska na zbudowanie Muzeum Zydów w Warszawie, czy na nauczanie hebrajskiego żydowskich dzieci? Lubię koty, ale nie takie, które pomawiają niecnie świadka o rasizm, kiedy nazywa on po prostu żydowską bandę po imieniu. środa, 22 kwietnia 2009, kulturzentrum
|
Add me to your address book
|
